Potovanom gospodinu Bálintu Pásztoru: Obraćam Vam se molbom da mi, ako možete, „iz prve ruke“ - date informaciju o sledećem predmetu: Da li mogu da dobijem državljanstvo Republike Mađarske: • Ako mi rodbinsko stablo, u osnovnim crtama, ima sledeću strukturu: sve moje prababe i pradede su rođene na teritoriji Mađarske pre 1921. godine (Okolina Novog Bečeja: Bočar-Beodra-Karlovo i Velikog Bečkereka: Kumane); moji pokojna baba (1933, Veliki Bečkerek) i deda (1927, Bočar) su rođeni u Kraljevini Jugoslaviji; moja mama, kao njihova kćerka, rođena je u Kikindi 1955. (imam sve te izvode iz matične knjige rođenih, venčane listove)? • Ako imam znanje mađarskog jezika na potrebnom nivou (međutim, ne znam koji mi je nivi znanja jezika potreban: A2, B1? Da li je potrebno priložiti sertifikat o znanju mađarskog jezika? Naime, ja sam u mađaeskom“ „samouka“ (kroz kontakte sa svojom babom dok je bila živa, kolegama na studijama, svojim drugovima i prijateljima – ali nemam položen ispit). • Da li, kao magistar farmacije (Medicinski Fakultet u Novom Sadu; MSc-specijalizacija kliničke farmacije na UCL u Londonu; „finalista“ na PhD studijama u Italiji - Padova (oblast: RNA-kardioterapija bazirana na nanočestica) – mogu imati izvesnu prednost u dinamici, ili nekim drugim aspektima sticanja pomenutog državljanstva? • Koje je okvirno vreme potrebno da se dobije državlajnstvo Republike Mađarske, ako su navedeni formalni uslovi – ispunjeni? • Kada se i kako može dobiti pasoš Republike Mađarske? Koliko traje ta procedura? Poštovani Gospodine, da li možda možete da me posavetujete, ili uputite u ono što mi je ostalo nepoznato – a što je vezano za sticanje mađarskog državljanstva i pasoša. P.S. Navedena pitanja postavljam preliminarno – a za svoju sestričinu! Ja sam Sofija Košničar, redovni profesor u penziji na novosadskom Univerzitetu (u Baji sam u periodu 1990-1992. bila lektor srpskohrvatskog jezika na tadašnjoj Višoj učiteljskoj školi; tu sam stekla ne samo deo penzije već i predivne, nezaboravne uspomene na lepo organizovanu, kulturnu i gostoljubivu sredinu i Zemlju prema svima koji nju, Mađarsku i njen narod – poštuju! Na žalost, lično ne govorim dobro mađarski jezik iako je i moja mama, radeći u dvojezičnoj „srpsko-mađarskoj“ školi u Zrenjaninu, odlično govorila mađarski, kao i sve babe i dede – pošto su i školu i zanate učili na mađarskom i nemačkom jeziku. Ako pomenuto državljanstvo, iz formalnih, ili, možda, nekih drugih razloga - nije ostvarivo, ne bih da sestričinu „bunim“ i, uzalud, podstičem). Inače, moja sestrićina je rođena u Novom Sadu januaru 1990. Sada je pravo vreme da se negde „zaustavi“ u svojim „najboljim“ radnim godinama. Njeno prvo „putovanje“ u inostranstvo bilo je već u proleće 1990 - i to u Baju, kod mene - svoje tetke. Moja sestra nikada neće zaboraviti kako su joj na graničnom prelagu preko Bačkog Brega, žene-carinici na prelazu Hercegszántó organizovale poseban prostor da bi ona, u miru, podojila svoju bebu. Zbog velike korektnosti i lepih uspomena iz svog života, koje nosim iz Baje i Mađarske - želela bih da se i moja setričina „veže“ za Mađarsku. Izvinjavajući Vam se zbog dužine ovoga pisma, unapred Vam zahvaljujem na odgovoru. S poštovanjem, Sofija Košničar

Poštovani g. Pastor, kada ćete priznati katastrofalnu grešku SVM i ulazak u koaliciju sa SNS svojim glasačima? Da li ćete se opet 'ograditi' od svojih doskorašnjih partnera kao i onih prethodnih? Dodatno, do kada planirate da to radite na teret svih Vojvođana? Srdačno, Luka Vučinac

Da li su tacne procene da je broj Madjara u Vojvodini pao na ispod 190.000?