Nova-stara Skupština
Preselili smo se. Od 31. marta republička Skupština zaseda u nekadašnjoj Saveznoj skupštini (sada: Dom Narodne skupštine). Ovo sam mesecima čekao.
Naravno ne smemo naivno pomisliti će se sada drastično promeniti slika Parlamenta. Ne računajući naravno deo koji se tiče arhitekture. Deo narodnih poslanika, odnosno stranaka, koji misle da im je politički interes da najviše zakonodavno telo pretvore u cirkus, će se i u ovom zdanju, proglašenom spomenikom kulture 1984., ponašati kao na pijaci. U to smo se mogli uveriti u protekla 2 dana.
Ali ipak. Parlament države ne sme da izgleda kao bolja opremljena sala mesne zajednice. A originalna zgrada Narodne skupštine u ulici Kralja Milana izgleda baš tako. 7 metara ispod zemlje, u sali koji liči na bioskop, bez prirodnog svetla i vazduha. Nisam još video nijedan parlament u svetu, ni uživo ni na televiziji koji funkcioniše u takvoj zgradi.
A sada konačno i mi radiomo u zdanju koje je dostojno Parlamentu. Preseljenje je omogućeno aktivnostima vlada devedesetih godina, ili da budem još precizniji: Slobodana Miloševića, pošto je postala slobodna nekadašnja Savezna skupština. Kamen temeljac tog zdanja položen je 27. avgusta 1907. Gradnja je trajala 29 godina (malo upoređenje: subotička Gradska kuća je izgrađena za 2 godine).
Prema beogradskoj legendi, koja živi i danas, gradnja je trajala toliko dugo zbog toga što je zemljište na kojoj je sagrađenja, štaviše i sama zgrada koja je predata nameni 3 decenije kasnije, ukleta. Ukleta, jer je zgrada na današnjem Trgu Nikole Pašića 13. podignuta na mestu nekadašnje Batal-džamije i njoj pripadajućem turskom groblju.
Konačno, 20. oktobra 1936. godine prvu sednicu u ovom velelepnom zdanju održao je Parlament tadašnje Kraljevini Jugoslavije. Posle toga su međutim ovde zasedali parlamenti 5 država. To je bio Parlament Demokratske Federativne Jugoslavije, Federativne Narodne Republike Jugoslavije, Socijalističke Federativne Republike Jugoslavije, Savezne Republike Jugoslavije, kao i državne zajednice Srbija i Crna Gora (izvinjavam se zbog ponavljanja reči).
Većina prepličalaca gore spomenuta beogradske legende uverena je u to da je i raspad nabrojenih država nastupila zbog toga što je zgrada ukleta.
Bez obzira na sve, Cenjeni Dom na Trgu Nikole Pašića, koja je sagrađena na mestu džamije i groblja, od 3. jula 2006. je u svojini Narodne skupštine Republike Srbije. U protekle 2 godine su ga renovirali i vratili mu prvobitni izgled iz 1936. A ove nedelje smo se i uselili.
Uprkos dešavanjima u protekla 2 dana i udaljenju sa sednice 52 radikala zbog neopisivog ponašanja, nadam se da će atmosfera ovog zdanja uticati na ponašanje kolega.
Zgrada Parlamenta Srbije sada liči na evropske. Dostojanstvo i ugled Parlamenta naravno ne zavisi od svojstva zgrade, već od svojstva narodnih poslanika. Uprkos kletvi.
